Tuesday, May 15, 2012

പുനര്‍ജനി 7


“ശ്രീ എനിക്കൊരുപാട് സംസാരിക്കാനുണ്ട് ഞാനിന്നു രാത്രി വീട്ടില്‍ വന്നോട്ടെ...............”
“അയ്യോ വേണ്ട ആരെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ അത് ....വേണ്ട ഉണ്ണിയേട്ടാ ,,,,,,,”
“ഞാന്‍ വരും എനിക്കൊരുപാട് സംസാരിക്കാനുണ്ട് ......” ഉണ്ണി ബൈക്കില്‍ അവിടെനിന്നും പോയി .
അന്നുരാത്രി അവര്‍ തമ്മില്‍ ഒരുമിച്ചു.പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണ്ണി എല്ലാവരോടും യാത്രപറഞ്ഞു മംഗലാപുരത്തേക്കു പോയി .മാസങ്ങള്‍ കൊഴിഞ്ഞു പോയി .
ശ്രീ ഉണ്ണിക്ക് കത്തുകള്‍എഴുതുമായിരുന്നു .കുറച്ചു മാസം ഉണ്ണിക്ക് കത്തുകള്‍ കിട്ടാതെ ആയി .ഒരു ദിവസം കതകു തുറന്നപ്പോള്‍ ശ്രീകുട്ടി മുറിയുടെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
“മോളെ നീ എന്താ ഇവിടെ ..............വാ അകതുകയറു നിന്‍റെ കത്തുകിട്ടാതെ ഞാന്‍ എത്ര വിഷമിച്ചു അങ്ങോട്ട്‌ വരാനിരിക്കുകയായിരുന്നു...........”
ശ്രീ ഉണ്ണിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കുറെ കരഞ്ഞു.
”ഉണ്ണിയേട്ടാ എന്‍റെ അമ്മമ്മ മരിച്ചു ഞാന്‍ അഞ്ചു മാസം ഗര്‍ഭിണിയാണ് കഴിഞ്ഞമാസം ഞാന്‍ അമ്മമ്മയോടു ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച അമ്മമ്മ മരിച്ചു.ഞാന്‍ കാരണം വിഷമിച്ചാണ് മരിച്ചത് ശവം പോതുശിമാശാനനത്തില്‍ വച്ചു.യെനിക്കെവിടെപ്പോകാനും സ്ഥലമില്ല അതാ ആരോടും പറയാതെ
ഞാന്‍ വന്നത് “ശ്രീ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.
“കരയാതെ ഞാനില്ലേ നിനക്ക്,എന്നിട്ടെന്താ എന്നെ ആരും അറിച്ചില്ല........മോള് വിഷമിക്കാതെ നമുക്കെല്ലാം ശരിയാക്കാം ഒന്നുരണ്ടു മാസം നമുക്കിവിടെ കഴിയാം അതുകഴിഞ്ഞ്
ജോലിക്ക് ജോയിന്‍ ചെയ്യാം”
ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ പുറത്തുപോയി സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങി കൊണ്ടു വന്നു .ഓഫീസില്‍ പോകുമ്പോള്‍ താഴത്തെ കടയിലുള്ള ഇക്കയെ ഏല്പ്പിച്ചിട്ട് പോകും ശ്രീയെ
ചെക്കപ്പിന് കൊണ്ടുപോകും ട്രെയിനിംഗ് അവസാനിക്കാന്‍ ഒരാഴ്ചയേ  ബാക്കിയുള്ളൂ.ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ വളരെ ടെന്‍ഷനില്‍ ആയിരുന്നു .ഇതൊക്കെ വീട്ടില്‍ അറിയുമ്പോള്‍
എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ.ഉണ്ണിക്ക് ഉറക്കമില്ലാത്ത ദിവസങ്ങളായിരുന്നുപിന്നീട്.തനിക്ക് താഴെയുള്ള അനിയത്തിയുടെ ഭാവി.ഈശ്വരാ .........
അടുത്ത ദിവസം രാത്രി ഉണ്ണിക്ക് ഒരു കാള്‍ വന്നു നാട്ടില്‍ നിന്നും അച്ഛനായിരുന്നു എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്നും വരിക ബാക്കി എല്ലാം ഇവിടെ വന്നിട്ട് പറയാം “
ഫോണ്‍ കട്ടായി ,ഉണ്ണി ആകെ പരിഭ്രമത്തിലായി.
“ഉണ്ണിയേട്ടന്‍ വിഷമിക്കാതിരിക്കു ഒരു കുഴപ്പവും കാണില്ല പോയിട്ടു നാളെ വൈകുന്നേരം തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നാ മതി .താഴത്തെ ഇക്കയോട് പറഞ്ഞാല്‍ മതി എന്തെങ്കിലും
ആവശ്യം വന്നാല്‍ വിളിക്കാം “
“മോളെ നിന്നെ ഇവിടെ തനിച്ചാക്കി ഞാന്‍ എങ്ങനെ പോകും,അഥവാ ഞാന്‍ പോയില്ലെങ്കില്‍ എന്താ കാര്യം എന്നുപോലും അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞില്ല ഇനി അമ്മക്ക് വല്ലതും ........”
“വെറുതെ അരുതാത്തതൊന്നും ചിന്തിക്കണ്ട.ഒരു ദിവസമല്ലേ ഞാന്‍ ഇവിടെ നിന്നോളാം...................”അന്ന് രാത്രി ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന്‍ മംഗലാപുരത്തുനിന്നും വണ്ടി കയറി .
പിന്നിട് അവിടെ സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഉണ്ണി സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും ചിന്ധിക്കാത്തതായിരുന്നു.അച്ഛന്‍റെ പെങ്ങളുടെ മോളുടെ കല്യാണം ആയിരുന്നു ചെറുക്കന്‍ തലേന്ന് രാത്രി നാടുവിട്ടു
കല്യാണം മുടങ്ങി അച്ഛന്‍ ബന്തുക്കളുടെ മുന്നില്‍ വാക്ക് കൊടുത്തു ഉണ്ണി കഴിക്കും ഈ കുട്ടിയെ എന്ന് അങ്ങനെ ആ വാക്കിന്റെ ഉറപ്പില്‍ അവിടെ വീണ്ടും കല്യാണം ഒരുങ്ങി
ഉണ്ണി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു “അച്ചനെന്താ ഈ പറയുന്നേ എനിക്ക് പറ്റില്ലച്ചാ,,,,,,,അച്ഛന്‍ എന്നെ മനസ്സിലാക്കണം എനിക്കു............”
“നിര്‍ത്തു സമ്മതമല്ല എന്നാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇന്ന് മുഹൂര്‍ത്തത്തിനുമുന്‍പ് മരിക്കും നിനക്കെന്തു വേണമെങ്കിലും തിരുമാനിക്കം എനിക്കെന്റെ അഭിമാനമാണ് വലുത്”
ഉണ്ണി തളര്‍ന്നിരുന്നു.ഒരുവശത്ത് ജനിക്കന്പോകുന്ന കുഞ്ഞും വാടിതളര്‍ന്ന ശ്രീകുട്ടിയുടെ മുകവും മറുവശത്ത് അച്ഛന്‍റെ ചിതയും അമ്മയുടെ കണ്ണീരും.
ഒടുവില്‍ എല്ലാവരുടെയും നിര്‍ബന്ധത്തിനു ഉണ്ണി വഴങ്ങി .മായയുടെ കഴുത്തില്‍ താലി ചാര്‍ത്തി .
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ഉണ്ണി മദ്യത്തിന് അടിമപ്പെട്ടു തന്‍റെ വരവും കാത്തു ഉറക്കമില്ലാതെ നിറവയറുമായി ഇരിക്കുന്ന ശ്രീയുടെ മുഖം
ഉണ്ണിയേ ആഴത്തില്‍ വേദനിപ്പിച്ചു .അങ്ങനെ അടുത്ത മാസം ഉണ്ണി മംഗലാപുരത്തേക്ക് പോയി .പക്ഷെ അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.താഴത്തെ പലചരക്ക് കടയില്‍ ഉണ്ണി പോയി
അവിടുത്തെ കടക്കാരന്‍ ഉണ്ണിക്ക് ഒരു ബാഗും ഒരു കത്തും കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു “ഇവിടുത്തെ ഇക്ക തരാന്‍ പറഞ്ഞു.”
ഉണ്ണി വിറയ്ക്കുന്ന കയ്കള്‍ കൊണ്ടു കത്ത് വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .................
“ഉണ്ണിയേട്ടാ ................എന്തുപറ്റി ഞാന്‍ കുറേ ദിവസങ്ങള്‍ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ വരവും കാത്തിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച റൂമിന്‍റെ ഓണര്‍ ഇറക്കി വിട്ടു യെനിക്കെവിടെ പോകണമെന്നറിയാതെ നില്‍ക്കുമ്പോളാണ്
ഇവിടെ പൂവ് വില്‍ക്കാന്‍ വരുന്ന ചേച്ചിയെ കണ്ടത് അവര്‍ എന്നെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാമെന്നു പറഞ്ഞു.ഉണ്നിയെട്ടന്‍ വാങ്ങി തന്ന ചുവന്ന സാരിയും കമ്പിളിയും ഞാന്‍ എടുത്തു ബാക്കി
ഇവിടെ ഏല്‍പ്പിക്കുന്നു.പിന്നെ ഇക്ക ഉണ്നിയേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചിരുന്നു കല്യാണം കഴ്ഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞു.........സത്യമായാലും കള്ളമായാലും എനിക്കെന്റെ ഉണ്നിയെട്ടനെ അറിയാം
എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചറിയാം............നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ ഉണ്ണിയേട്ടന്‍റെ കയികളില്‍ യെല്പ്പിക്കുന്നവരെ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കും സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ശ്രീ ...”
ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ ഒരുകുഞ്ഞിനെ പോലെ തെങ്ങി കരഞ്ഞു.തന്‍ എന്ത് മണ്ടത്തരമാണ് കാണിച്ചത്‌ കല്യാണത്തിന്റെ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഇവിടെ വരേണ്ടിയിരുന്നു.
അയാള്‍ അവിടെയൊക്കെ ശ്രീ യെ അന്വേഷിച്ചു എവിടെയും കണ്ടില്ല.........................................................................
“എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ മോളെ നിന്നെ കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും ഇല്ല എന്നെ ശപിക്കരുത്...............”
“എന്താ ഉണ്ണിയേട്ടാ .....എന്താ പറഞ്ഞെ ?”................മായ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും എണീറ്റ് ചോദിച്ചു.
തുടരും ............................

No comments:

Post a Comment